Spadkowe tendencje cen
Spadkowe tendencje cen towarów mają jeszcze inne znaczenie. Zmusza to kapitalistów do obniżki kosztów produkcji w celu przystosowania się do niższego, kryzysowego poziomu cen, co wymaga z kolei ulepszania procesu produkcyjnego, powodując wzrost popytu na nowe środki produkcji. W tym samym kierunku działa deprecjacja kapitału trwałego, zachodząca w fazie kryzysu, będąca wynikiem zużycia fizycznego i moralnego tego kapitału, stwarzająca konieczność jego odnowienia. Prowadzi to do ożywienia, a więc wzrostu produkcji i zatrudnienia w dziale I produkcji społecznej. Przemiany w tym dziale oddziałują w sposób kumulatywny na dział II. W efekcie narasta w gospodarce ożywienie, przywrócona zostaje aktywność gospodarcza, która przekształca się w boom koniunkturalny, kończący się po pewnym okresie nowym kryzysem. Decydująca rola w określaniu rozmiarów wahań koniunktury, a więc zarówno głębi załamań kryzysowych, jak i stopy wzrostu produkcji przemysłowej, przypada inwestycjom. Jak wykazują badania, wahania stopy inwestycji mają zasadniczy wpływ na kształtowanie się podstawowych wielkości w gospodarce narodowej — produkcji, zatrudnienia, dochodu narodowego.