Finanse

Bilans handlowy nie pokrywa się z rachunkiem obrotów bieżących w bilansie płatniczym ponieważ uwzględnia płatności transferowe pomiędzy krajami. Nadwyżka W bilansie obrotów bieżących stanowi miarę wielkości eksportu netto dóbr i usług, powiększonego o transfery netto oraz dochody netto z własności z zagranicy. Rachunek obrotów kapitałowych w bilansie płatniczym jest zestawieniem transakcji dotyczących aktywów finansowych danego kraju z zagranicą. Ponieważ nie ma możliwości idealnego pomiaru wielkości występujących w rachunku obrotów bieżących i kapitałowych, pozycją korygującą w bilansie płatniczym jest saldo błędów i opuszczeń. Suma obrotów bieżących, kapitałowych oraz saldo błędów i opuszczeń stanowią łącznie bilans płatniczy danego kraju. W bilansie płatniczym może występować nadwyżka lub deficyt. Nadwyżka w bilansie świadczy o napływie netto środków pieniężnych, deficyt znamionuje ich odpływ z kraju. W bilansie płatniczym występuje zawsze pozycja transakcje wyrównawcze, która ma tę sama wartość bezwzględną oraz przeciwny znak niż saldo bilansu płatniczego. Transakcje wyrównawcze określają wielkość operacji międzynarodowych, jakie musi przeprowadzić rząd w celu wyrównania salda wszystkich innych transakcji przedstawionych w bilansie płatniczym. Polityka wyrównywania bilansu płatniczego obejmuje szereg środków polityki gospodarczej, które w sposób bezpośredni wpływają na jego stan. Wśród tych środków należy wyróżnić przede wszystkim: ograniczenie dewizowe i walutowe, cła, subsydia, opłaty, podatki, środki polityki pieniężnej kształtowe poziom i strukturę cen i dochodów oraz politykę w zakresie kształtowania kursu walutowego.