Finanse

Równie istotne przesłanką wysokości stopy procentowej jest płynność finansowa, czyli stopień dyspozycji pieniężnej, określonej także mianem płynności aktywów. Płynność finansowa jest wyznaczona przez poziom rezerw pieniężnych i stopień możliwości spieniężenia rzeczowych składników majątku. Łatwość przekształcenia w pieniądz rzeczowych składników majątku gwarantuje terminowe wywiązywanie się z obowiązku spłaty kredytu i zależy przede wszystkimod struktury rodzajowej majątku. Najmniej płynne są środki trwałe, średni stopień płynności wykazują pełnowartościowe zapasy, a najwyższy - gotówka oraz wymagalne i ściągalne należności. Powyższe elementy nie zawsze przesądzają o wysokości stopy procentowej. Zdarza się bowiem w praktyce, że długoterminowe stopy procentowe są niższe od stóp krótkoterminowych, a więc druga z podstawowych zasad finansów mówiąca o tym, że mniejsza płynność wymaga wyższego wynagrodzenia nie zawsze znajduje potwierdzenie w życiu gospodarczym. Podstawowym czynnikiem wpływającym na ogólny poziom stóp procentowych jest poziom inflacji. Pożyczkodawca na ogól spodziewa się, że odsetki zrekompensują co najmniej efekt wzrostu cen. Dane statystyczne pokazują, że kraje w których występuje wysoka inflacja, mają również wysokie stopy procentowe. Twierdzenie, że stopie inflacji wyższej niż l % towarzyszy niemalże o l % wyższa stopa procentowa sformułował Irwing Fischer - profesor uniwersytetu w Yale. Na bazie tego twierdzenia została sformułowana hipoteza o istnieniu realnej stopy procentowej, która stanowi różnicę nominalnej stopy procentowej i stopy inflacji.