Finanse

Współczesna gospodarka rynkowa charakteryzuje się współodpowiedzialnością banku centralnego i rządu za politykę pieniężną i kredytową. Polityka pieniężna przestała dominować w polityce gospodarczej, stając się jednym z ogniw tej polityki, co w konsekwencji doprowadziło do ograniczenia samodzielności decyzji i stopnia niezależności banku centralnego od rządu. Jednocześnie jednak trwa proces ciągłego udoskonalania instrumentów działania banku centralnego w trakcie realizowania zadań polityki pieniężnej, ze szczególnym uwzględnieniem narzędzi, oddziaływania na kształtowanie podaży pieniądza w odpowiedniej proporcji do przebiegających w gospodarce procesów wytwarzania, podziału i ostatecznego wykorzystania dochodu narodowego. Wybór środków realizacji polityki monetarnej uzależniony jest od sytuacji gospodarczej, społecznej i politycznej danego kraju, a przede wszystkim od stadium rozwoju rynku pieniężnego w konkretnym kraju oraz od doraźnej polityki tzw. łatwego lub trudnego pieniądza. Instrumenty selektywnej kontroli polityki monetarnej zwane także instrumentalni sterowania bezpośredniego, wykorzystywane są wówczas, gdy mechanizm rynkowy nie zapewnia właściwego przepływu funduszów w gospodarce. Nieodzowne staje się wówczas stosowanie środków administracyjnych, które oddziałują na zjawiska pieniężne bezpośrednio, zgodnie z preferencjami władzy monetarnej w tym zakresie.