Realia

Pojęcie agregatu pieniężnego musi być zawsze dostosowane do realiów danego kraju. W różnych krajach stosuje się agregaty pieniężne różniące się między sobą stopniem płynności instrumentów finansowych stanowiących ich elementy składowe. Agregat M, był w latach siedemdziesiątych stosowany jako podstawowa miara zasobów pieniądza. Elementami składowymi M, byty gotówka i wkłady a'vista. Ponieważ wraz z rozwojem rynków finansowych korelacja pomiędzy M, i miarami efektywności gospodarczej była coraz mniejsza, zaczęto uzupełniać agregaty pieniężne innymi (mniej płynnymi) instrumentami finansowymi - przede wszystkim depozytami terminowymi. Tak powstały kategorie M2, M3, M4, M5. Kryterium przynależności poszczególnego instrumentu pieniężnego do danego agregatu może być nie tylko stopień płynności tego instrumentu, ale także wielkość depozytu. Banki centralne wykorzystują w określaniu celów polityki monetarnej oprócz agregatów pieniężnych także kategorię pieniądza rezerwowego, tj. pieniądza banku centralnego. W międzynarodowej statystyce pieniężnej pieniądz rezerwowy obejmuje płynne aktywa banków komercyjnych, sektora prywatnego, innych instytucji finansowych, trzymane w banku centralnym. Warto prześledzić jakie elementy składają się na agregaty pieniężne w poszczególnych, wysoko rozwiniętych krajach.