Finanse

Podaż pieniądza jest to całkowita wartość znajdujących się w obiegu zasobów pieniądza. Regulowanie wielkości podaży pieniądza w gospodarce rynkowej jest obecnie jednym z podstawowych celów banku centralnego, przy czym przyrost podaży pieniądza powinien być dostosowany do przyrostu dochodu narodowego i bieżąco korygowany w dostosowaniu !do zmian w gospodarce narodowej. Wielkość podaży pieniądza winna być relacjonowana do dochodu narodowego podzielonego netto, wyrażonego w cenach bieżących. W praktyce banków centralnych najbardziej rozwiniętych państw dominuje wyraźnie wybór określonej wielkości podaży pieniądza jako cel polityki pieniężnej. W literaturze można znaleźć następujące wyjaśnienie tego faktu: „Po pierwsze, przeniesienie nacisku z polityki kredytowej nastąpiło po - jeżeli nie całkowitej akceptacji monetarystycznego podejścia do polityki makroekonomicznej w usiłowaniu wyjaśnienia i kontroli inflacji- to przynajmniej po ogólnym uznaniu, że ekspansja pieniężna odgrywa w inflacji istotna rolę. Najsłabszym punktem tradycyjnego keynesowskiego podejścia jest wyjaśnienie inflacji. Właśnie dlatego, że inflacja stała ssę dominującym ekonomicznym problemem lat siedemdziesiątych, monetaryzm zyskał tak szerokie uznanie. Po drugie, zastosowano ilościowe wskaźniki wzrostu podaży pieniądza jako wytyczne polityki pieniężnej wkrótce po załamaniu się systemu w Bretton Woods z jego stałymi kursami walutowymi. Bank centralny ma możliwość wpływania na wielkość podaży pieniądza, wykorzystując szereg instrumentów polityki pieniężnej.