Finanse

W porównaniu z innymi składnikami majątku pieniądz cechuje brak kosztów transformacji. Każdy aktyw finansowy lub rzeczowy nim zostanie użyty do regulowania zobowiązań jest na ogół zamieniany na pieniądz, co wiąże się z ponoszeniem pewnych kosztów. Ta cecha pieniądza jest nieodłącznie związana z pojęciem płynności. Pieniądz jest najbardziej płynnym aktywem finansowym. Pojęcie płynności jest bardzo ważnym elementem rynku pieniężnego. Pojęcie to może być rozpatrywane jako płynność poszczególnego aktywu, jednostki gospodarczej lub systemu gospodarczego jako całości. Płynność jednostki gospodarczej zależy nie tylko od jej aktywów, ale także od struktury zobowiązań. Płynność jednostki gospodarczej albo stan jej płynności oznacza sytuację, w której jednostka ta jest zdolna do pokrywania swoich bieżących zobowiązań oraz tych zobowiązań, które powstają z podejmowania nowych decyzji finansowych. Płynność systemu gospodarczego albo ogólny stan płynności, polega na zdolności pokrywania przez rynek pieniężny wszelkich potrzeb płatniczych jednostek gospodarczych tworzących sektor gospodarczy. Odpowiedzialny za ogólny stan płynności jest przede wszystkim bank centralny. Pojęcie płynności wiąże się ponadto ze stabilnością wartości oraz łatwością oferowania na rynku. Tezaurywany pieniądz nie przynosi jego posiadaczowi dochodu, chociaż uważa się, że jest to właśnie cena za płynną formę przechowywanej wartości i brak kosztów konwersji. Ponadto pieniądz taki zachowuje stałą wartość nominalną, a jego wartość realna zależy od zachodzących w gospodarce procesów inflacyjnych lub deflacyjnych, sprzyjających deprecjacji lub aprecjacji pieniądza.