Finanse

Odpowiedzią na proceder psucia pieniądza było stawianie na kawałkach kruszcu pieczęci, najczęściej panującego, będącej dowodem, że dany kawałek metalu zawiera w istocie określoną ilość tego metalu. Z upływem czasu system bimetaliczny przekształcony został w monometaliczny, w którym złoto stało się metalem wiodącym w rozliczeniach. Posługiwanie się złotymi monetami było stosunkowo drogie i dosyć skomplikowane. Z biegiem czasu zastąpiono je pieniądzem papierowym - banknotem, początkowo wymienialnym na złoto. Z czasem system pełnej wymienialności banknotów na złoto został zastąpiony systemem sztabowo-złotym, w którym banknoty mogły być wymieniane wyłącznie na sztaby złota. Z momentem zabezpieczenia emisji pieniądza krajowego walutami obcymi, wymienialnymi na złoto, powstał system dewizo wo-złoty. W chwili obecnej żadna waluta narodowa nie ma bezpośredniego związku z ilością złota w posiadaniu danego kraju. Wartość pieniądza jest obecnie oderwana od wartości złota. W literaturze przedmiotu można spotkać się z wieloma definicjami pieniądza. W leksykonie finansowo-bankowym możemy przeczytać, że pieniądz to powszechny ekwiwalent towarów, tzn. jednocześnie miernik ich wartości i środek wymiany. D. Begg definiuje pieniądz jako pewien powszechnie akceptowany towar, za pomocą którego dokonujemy płatności za dostarczone dobra lub wywiązujemy się ze zobowiązań. Inaczej mówiąc jest to środek wymiany. E. Drabowski pisze o pieniądzu, że jest on uniwersalną miarą dla wyrażenia wartości towarów, usług, walorów itd. Nie jest to jednak miara stała.